Boven het uurwerk van de vierkante toren naast de Ontmoetingskerk in Eefde prijkt geen kruis maar een aantal gsm-masten. Het gebouw heeft zich heeft aangepast aan de communicatieve noden van de moderne tijd. Maar je mag er niet uit afleiden dat het zijn Godsdienstige betekenis heeft prijsgegeven. De ene week gaan de protestanten in Eefde naar de kerk, de andere week in Gorssel. ‘Wij geloven dat we samen verantwoordelijkheid hebben voor deze wereld en voor elkaar. We laten ons inspireren door de Bijbel, de bron van geloof in het leven. God heeft zich aan ons – mensen – verbonden’, staat op de website van de Protestantse Gemeente Eefde-Epse-Gorssel.
In vroegere tijden gaan de gelovigen uit Eefde via het kerkpad naar Warnsveld, naar de Martinuskerk die vanaf de elfde eeuw geldt als de moederkerk in onze streek. Eefde en de omliggende marken zijn groot in oppervlakte maar te dun bevolkt om een eigen kerk te bouwen. In de vorig eeuw verandert dat. In 1919 komt er een eigen kapel in Eefde, op de plek waar nu cafetaria Het Trefpunt is. En in 1944, midden in de oorlogsjaren, splitst de Hervormde Gemeente van Eefde zich af van Warnsveld. Daarmee groeit ook het verlangen naar een echte eigen kerk, de kapel is al jaren veel te klein.
Bij de bevrijding in april 1945 wordt het boerderijtje ‘t Jolink in de as gelegd. In 1948 kan het kerkbestuur de grond van ’t Jolink kopen. Gedeeltelijk op de voormalige fundamenten bouwt men naderhand verenigingsgebouw ‘t Jolink. Nu staat daar dorpscentrum ‘t Hart.
De bouw van de kerk begint in april 1953 en in de zomer van 1954 wordt zee ingewijd. Bij wat nu het Triverseplein heet, krijgt Eefde zo een tweede centrum. Bezoekers uit alle windstreken komen de nieuwe kerk bezichtigen en tonen zich enthousiast over de mooie en praktische vormgeving, melden de verslagen uit die tijd. Maar in Gorssel, waar de eeuwenoude kerk na de oorlog in traditionele stijl wordt herbouwd, kijkt men wat meewarig naar Eefde. Wat daar in Eefde is neergezet heeft toch meer weg van een pakhuis dan van een kerk, wordt gezegd.
Die in Gorssel hebben natuurlijk ongelijk. Architect en stadsontwikkelaar Johannes Bernardus baron van Asbeck maakt naam in de tijd van de wederopbouw, de kerk in Eefde is de eerste nieuwe kerk die hij ontwerpt. In zijn schets is plaats voor 450 mensen, en het bijzondere is dat de stoelen in een wijde ovalen kring zijn opgesteld rond kansel en doopvont. Het gaat niet om de buitenkant, maar om de binnenkant, om de uitdrukking van verbondenheid met de Heer en geborgenheid van de geloofsgemeenschap, is de idee die het kerkbestuur aanspreekt.
Het plafond is lichtblauw geschilderd. De aannemers schenken het timpaan bij de hoofdingang met drie symbolen in mozaïekvorm: het avondmaal, de doop en in het midden het Christusmonogram. Tekenleraar Germans aan het Baudartiuslyceum in Zutphen ontwerpt de demonenfiguren waarop het doopvont rust. Op de achterwand staat het overwinningskruis. De zes kleine ramen zijn gemaakt van Frans brokkelglas, naast het wapen van Gorssel zijn er allerlei Bijbelse symbolen in afgebeeld. In het open bovendeel van de toren bevinden zich twee klokken: de ‘Roeper’ en de ‘Trooster’. In 1962 komt er een derde klok bij: de ‘Juicher’.
De naam ‘Ontmoetingkerk’ dateert van 1996. Dat is het moment van samengaan van gereformeerden en hervormden Eefde. De Gereformeerde Gemeente verlaat haar Witte Kerkje, maar ze neemt wel de gebrandschilderde ramen (‘Geloof, Hoop en Liefde’) mee. Die krijgen een prominente plek in de Ontmoetingskerk.
Op de website van de Protestantse Gemeente Eefde-Epse-Gorssel staat dat de kerk wil bijdragen aan de leefbaarheid van de dorpen. Als in 2001 naast de kerk het dorpshuis van Eefde ( ‘t Hart’) wordt gebouwd, komt er een doorgang met die kerk. Ook die verbintenis ligt besloten in de naam Ontmoetingskerk.
